Drzewo z bordowymi liśćmi – najpiękniejsze gatunki i odmiany do ogrodu

Drzewo z bordowymi liśćmi potrafi całkowicie zmienić charakter ogrodu, podjazdu albo reprezentacyjnej części działki. Głęboka purpura, wiśniowa czerwień, ciemny burgund czy niemal czarny odcień liści tworzą wyrazisty kontrast z trawnikiem, jasną elewacją domu, roślinami o srebrzystych liściach oraz zielenią żywopłotu.

Wprowadzając do ogrodu drzewo o bordowych liściach, zyskujemy dekorację widoczną znacznie dłużej niż kwiaty wielu popularnych gatunków. Odpowiednio dobrana odmiana może zdobić posesję od rozwinięcia liści wiosną aż do jesiennego opadania, a dodatkowo zapewniać cień, prywatność i uporządkowaną kompozycję wokół budynku.

Co oznaczają bordowe liście na drzewie?

Bordowe, purpurowe i czerwone liście są naturalną cechą konkretnych gatunków oraz odmian ozdobnych. Za ich intensywny kolor odpowiadają przede wszystkim antocyjany, czyli barwniki obecne w tkankach liścia. W zależności od odmiany, ilości światła, żyzności podłoża, temperatury oraz wieku liści ich kolor może mieć odcień czerwony, purpurowy, brązowawy, śliwkowy lub prawie czarnofioletowy.

U wielu odmian intensywnie wybarwione liście najlepiej prezentują się w miejscu słonecznym. Niedostatek światła może sprawić, że roślina będzie produkowała więcej chlorofilu, a jej liście staną się mniej bordowe, bardziej oliwkowe albo częściowo zielone. Nie zawsze oznacza to chorobę czy błąd w pielęgnacji – często jest po prostu reakcją odmiany na warunki stanowiskowe.

Najbardziej efektowny kolor uzyskamy zwykle wtedy, gdy dobierzemy odmianę do odpowiedniego nasłonecznienia, rodzaju gleby i wielkości działki.

Najlepsze drzewa z bordowymi liśćmi do polskiego ogrodu

Wybór drzewa o purpurowych liściach nie powinien opierać się wyłącznie na zdjęciu sadzonki. Istotne są docelowa wysokość i szerokość korony, tempo wzrostu, siła systemu korzeniowego, odporność na mróz, wymagania glebowe oraz odległość od ścian domu, ogrodzenia, podjazdu i instalacji podziemnych.

Buk pospolity purpurowy – szlachetne drzewo z ciemnymi liśćmi

Buk pospolity purpurowy, czyli Fagus sylvatica w odmianach bordowolistnych, należy do najbardziej eleganckich drzew liściastych sadzonych w większych ogrodach, parkach i przy reprezentacyjnych posesjach. Jego liście mogą być ciemnopurpurowe, burgundowe, czerwonobrązowe lub niemal czarne. Wiosną młode liście mają zwykle intensywniejszą barwę, natomiast latem odcień może się lekko zmieniać.

Szczególnie ceniona jest odmiana buk pospolity ‘Purpurea Latifolia’, której liście są duże, szerokie i bardzo ciemne. Drzewo tworzy rozłożystą, gęstą koronę, dlatego najlepiej sprawdza się na przestronnych działkach. Wymaga miejsca, ponieważ z czasem staje się dużym, masywnym elementem ogrodu.

Buk purpurowy najlepiej rośnie na glebach żyznych, świeżych, umiarkowanie wilgotnych, głębszych i przepuszczalnych. Dobrze toleruje stanowiska słoneczne oraz półcieniste, jednak odpowiednie światło sprzyja atrakcyjnemu wybarwieniu liści. Nie jest to najlepszy wybór na bardzo suchą, płytką i silnie nagrzewającą się ziemię. Odmiana ‘Purpurea Latifolia’ może mieć liście osiągające nawet około 15 cm długości i 12 cm szerokości.

Buk pospolity purpurowy warto sadzić jako:

• dominujące drzewo na dużym trawniku;
• centralny punkt ogrodu klasycznego;
• ozdobę w pobliżu szerokiego podjazdu;
• tło dla roślin o jasnozielonych, limonkowych lub srebrzystych liściach;
• element ogrodu naturalistycznego, pałacowego albo angielskiego.

Klon zwyczajny ‘Royal Red’ – bordowe liście i duża korona

Klon zwyczajny ‘Royal Red’ to jedna z najczęściej wybieranych odmian dla osób szukających efektownego drzewa z bordowymi liśćmi. Wyróżnia się dużymi, klapowanymi liśćmi o ciemnoczerwonej lub purpurowej barwie, która utrzymuje się przez znaczną część sezonu. Jesienią liście mogą przechodzić w odcienie czerwieni, brązu i bordo.

Jest to drzewo wyraźnie większe niż klony palmowe, dlatego wymaga przemyślanego miejsca. Rozbudowana korona daje cień i może stanowić silny akcent wizualny przy domu, ale nie powinniśmy sadzić go zbyt blisko budynku, granicy działki ani pod liniami energetycznymi.

Odmiana ‘Royal Red’ dobrze prezentuje się na dużych działkach jednorodzinnych, terenach wspólnot mieszkaniowych, w pasach zieleni oraz w ogrodach, w których chcemy uzyskać mocny kontrast między purpurowym ulistnieniem a zieloną roślinnością. Wśród bordowolistnych klonów zwyczajnych wymienia się także odmianę ‘Fassens Black’, natomiast ‘Crimson Sentry’ ma bardziej wąski, kolumnowy pokrój i może być wygodniejsza do mniejszych przestrzeni.

Klon zwyczajny ‘Crimson Sentry’ – wąskie drzewo z czerwonymi liśćmi

Klon zwyczajny ‘Crimson Sentry’ to dobry wybór tam, gdzie marzymy o drzewie z bordowymi liśćmi, ale działka nie pozwala na posadzenie szeroko rozrastającego się buka lub dużego klonu. Odmiana wyróżnia się bardziej zwartą, pionową koroną, dzięki czemu zajmuje mniej miejsca na szerokość.

Ciemnokarminowe liście tworzą elegancką, gęstą bryłę. Drzewo pasuje szczególnie do nowoczesnych domów, prostych ogrodów geometrycznych, regularnych nasadzeń przy ogrodzeniu oraz podjazdów obsadzanych pojedynczymi drzewami w powtarzalnym rytmie.

Warto uwzględnić jego przyszłe rozmiary przed sadzeniem. Choć korona jest węższa niż u wielu innych klonów, drzewo nadal potrzebuje przestrzeni nad i pod ziemią. Nie należy umieszczać go tuż przy ścieżce, gdzie rozrastające się korzenie i opadające liście mogłyby utrudniać użytkowanie nawierzchni.

Klon palmowy bordowy – drzewko do małego ogrodu i przy tarasie

Klon palmowy, czyli Acer palmatum, jest jednym z najbardziej dekoracyjnych wyborów do niewielkich ogrodów, na rabaty przy tarasie, do ogrodów japońskich oraz do uprawy w dużych pojemnikach. Niektóre odmiany mają delikatne, silnie powcinane liście w kolorze wina, purpury albo ciemnej czerwieni.

Do popularnych odmian o bordowych liściach należą między innymi:

• ‘Atropurpureum’;
• ‘Bloodgood’;
• ‘Dissectum Garnet’;
• ‘Crimson Queen’;
• ‘Fireglow’;
• ‘Inaba-shidare’.

Klon palmowy ‘Atropurpureum’ tworzy malowniczą koronę i dorasta zwykle do kilku metrów wysokości. ‘Crimson Queen’ ma z kolei parasolowaty, przewieszający się pokrój oraz mocno powcinane bordowe liście; osiąga około 2 m wysokości.

To roślina, która dobrze wygląda jako soliter – pojedynczy, starannie wyeksponowany egzemplarz. Możemy posadzić ją przy wejściu do domu, obok tarasu, przy oczku wodnym, na żwirowej rabacie albo w centralnym punkcie reprezentacyjnego fragmentu ogrodu.

Klon palmowy wymaga jednak bardziej osłoniętego stanowiska niż klon zwyczajny. Najlepiej zapewnić mu miejsce jasne, ale chronione przed silnym, wysuszającym wiatrem. W wielu ogrodach dobrze sprawdza się słońce poranne i lekki cień w najgorętszej części dnia. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna i najlepiej lekko kwaśna.

Śliwa wiśniowa ‘Nigra’ – niewielkie drzewo o purpurowych liściach

Śliwa wiśniowa ‘Nigra’, znana także jako ałycza purpurowa, to wyjątkowo praktyczne drzewo z bordowymi liśćmi do średniego i małego ogrodu. Łączy dekoracyjne, ciemnoczerwone ulistnienie z bardzo wczesnym, obfitym kwitnieniem. Zanim pojawią się liście, gałęzie pokrywają się drobnymi różowymi kwiatami, dzięki czemu ogród zyskuje mocny akcent już na przedwiośniu lub wczesną wiosną.

Po przekwitnieniu rozwijają się purpurowe liście, które pozostają ozdobne przez sezon. U starszych egzemplarzy mogą pojawić się niewielkie owoce. Śliwa wiśniowa ma przeważnie bardziej kompaktowe rozmiary niż buk czy duży klon, dlatego łatwiej dopasować ją do prywatnej posesji.

Najlepiej wygląda:

• jako pojedyncze drzewo na trawniku;
• przy ogrodzeniu od strony ulicy;
• w sąsiedztwie jasnej elewacji;
• w ogrodzie z roślinami kwitnącymi na biało;
• w kompozycji z trawami ozdobnymi i hortensjami;
• w ogrodach miejskich, gdzie zależy nam na dekoracyjności przez wiele miesięcy.

Warto pamiętać, że śliwy i inne drzewa z rodzaju Prunus mogą wymagać obserwacji pod kątem chorób typowych dla drzew pestkowych. Kupując materiał szkółkarski, wybierajmy zdrowe sadzonki z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym i bez śladów uszkodzeń pędów.

Śliwa dziecięca ‘Pissardii’ – klasyczne drzewo z czerwonymi liśćmi

Śliwa dziecięca ‘Pissardii’ jest często sadzona przy domach, na osiedlach oraz w ogrodach przydomowych. Ma purpurowoczerwone liście, dekoracyjne jasnoróżowe kwiaty oraz stosunkowo niewielkie rozmiary w porównaniu z klasycznymi drzewami parkowymi.

To dobry wybór dla osób, które chcą uzyskać dekoracyjny efekt bez czekania kilkudziesięciu lat na rozrost ogromnej korony. W zależności od warunków i formy prowadzenia może tworzyć niewielkie drzewo albo większy krzew. Dobrze komponuje się z białymi tawułami, jasnymi różami, lawendą, szałwią, miskantami oraz roślinami o żółtozielonych liściach.

Brzoza brodawkowata ‘Purpurea’ – lekkie drzewo o fioletowych liściach

Brzoza brodawkowata ‘Purpurea’ to interesująca propozycja dla osób, które lubią charakterystyczną jasną korę brzozy, ale chcą przełamać klasyczną zieleń ogrodu ciemnym kolorem liści. Jej liście mają fioletowopurpurowe zabarwienie, szczególnie atrakcyjne w pełnym słońcu.

W przeciwieństwie do masywnego buka czy szerokiego klonu brzoza ma bardziej ażurową koronę. Dzięki temu przepuszcza więcej światła i nie przytłacza tak silnie mniejszej przestrzeni. Dobrze wpisuje się w ogrody nowoczesne, leśne, naturalistyczne i skandynawskie.

Odmiana ‘Purpurea’ preferuje stanowiska słoneczne lub lekko półcieniste. Najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej, od lekko kwaśnej do obojętnej, ale potrafi tolerować również podłoże mniej zasobne i bardziej piaszczyste. Intensywność purpurowej barwy liści jest największa w pełnym słońcu.

Dąb bezszypułkowy ‘Purpurea’ – bordowolistne drzewo na duży teren

Dąb bezszypułkowy ‘Purpurea’ jest propozycją przede wszystkim na rozległe działki, tereny parkowe i ogrody o naturalnym charakterze. Młode liście rozwijają się w purpurowym odcieniu, a z czasem mogą zmieniać tonację. Charakterystyczne, klapowane liście oraz silna sylwetka dębu dają bardzo wyrazisty efekt.

To drzewo dla inwestorów, którzy planują ogród w perspektywie wielu lat. Dąb nie jest rozwiązaniem do małego ogródka przy szeregowcu ani do sadzenia kilka metrów od elewacji. Potrzebuje dużej przestrzeni i powinien być traktowany jako trwały element kompozycji krajobrazowej.

Dąb bezszypułkowy ‘Purpurea’ dobrze znosi suche i niezbyt żyzne gleby, a preferuje stanowisko słoneczne. Warto uwzględnić jego naturalne tempo wzrostu oraz przyszłą wielkość jeszcze przed zakupem sadzonki.

Drzewo z bordowymi liśćmi do małego ogrodu

Na małej działce liczy się nie tylko wysokość drzewa, lecz także szerokość korony, tempo wzrostu i możliwość zachowania odpowiedniej odległości od budynku. Zbyt duże drzewo posadzone w niewielkim ogrodzie może po latach zacieniać wnętrza, kolidować z dachem, ograniczać rozwój innych roślin i utrudniać pielęgnację.

Do małego ogrodu szczególnie dobrze pasują:

W małym ogrodzie najbezpieczniej wybierać odmiany szczepione, wolniej rosnące, kolumnowe albo naturalnie kompaktowe.

Jak sadzić drzewo o bordowych liściach?

Prawidłowe sadzenie ma znaczenie dla zdrowia, wzrostu i wybarwienia rośliny. Nawet wartościowa odmiana może słabo się rozwijać, jeśli trafi do podłoża przesuszonego, stale zalewanego, bardzo zbitego albo nieodpowiedniego pod względem odczynu.

Wybór odpowiedniego stanowiska

Przed sadzeniem sprawdzamy docelową wysokość i szerokość wybranego drzewa. Dane z etykiety szkółkarskiej warto traktować jako orientacyjne, ponieważ tempo wzrostu zależy od gleby, dostępności wody, nasłonecznienia i pielęgnacji.

W przypadku wielu drzew o ciemnych liściach ważne jest dobre nasłonecznienie. Bordowolistne odmiany w zbyt głębokim cieniu mogą wybarwiać się słabiej i zielenieć. Dotyczy to zwłaszcza roślin, które dla utrzymania intensywnej barwy potrzebują odpowiedniej ilości światła.

Przy wyborze miejsca zachowujemy odstęp od:

• fundamentów domu;
• ścian budynku;
• ogrodzenia;
• podjazdu i chodników;
• rur, kabli oraz instalacji podziemnych;
• innych drzew, które po latach mogą tworzyć silną konkurencję o wodę i światło.

Przygotowanie podłoża

Dołek powinien być wyraźnie szerszy niż bryła korzeniowa sadzonki. Zbita gleba na dnie i po bokach dołka może utrudniać korzeniom przerastanie w otaczające podłoże, dlatego warto ją rozluźnić.

Rodzaj ziemi dobieramy do wymagań konkretnego gatunku. Klony palmowe i magnolie wolą zwykle podłoże lekko kwaśne, próchniczne oraz umiarkowanie wilgotne. Buk najlepiej rośnie w glebie świeżej i żyznej. Brzoza radzi sobie lepiej niż wiele innych drzew na podłożu lżejszym i mniej zasobnym. Dąb bezszypułkowy może tolerować warunki bardziej suche i słabsze.

Nie należy sadzić drzewa wyłącznie w dużej ilości torfu, jeśli otaczająca ziemia ma zupełnie inne właściwości. Lepiej poprawiać strukturę rodzimego podłoża kompostem, dobrze rozłożoną materią organiczną albo odpowiednim materiałem rozluźniającym, zachowując przy tym warunki preferowane przez dany gatunek.

Sadzenie krok po kroku

1. Podlewamy sadzonkę przed posadzeniem, zwłaszcza jeśli rośnie w pojemniku.
2. Wykopujemy dołek szerszy od bryły korzeniowej i dostosowany głębokością do jej wysokości.
3. Ustawiamy drzewo tak, aby nie znalazło się głębiej niż rosło wcześniej w szkółce lub pojemniku.
4. Zasypujemy korzenie przygotowaną ziemią, delikatnie ją ugniatając, aby nie pozostawić dużych pustych przestrzeni powietrznych.
5. Formujemy wokół pnia niewielką misę ułatwiającą podlewanie.
6. Obficie podlewamy roślinę po posadzeniu.
7. Ściółkujemy powierzchnię gleby korą, kompostem, zrębkami lub innym przepuszczalnym materiałem organicznym, nie dosuwając ściółki bezpośrednio do pnia.
8. W razie potrzeby stabilizujemy młode drzewo palikami, szczególnie na otwartej, wietrznej działce.

Pielęgnacja drzewa z purpurowymi liśćmi

Drzewo o bordowych liściach nie wymaga niezwykłych zabiegów wyłącznie ze względu na kolor ulistnienia. Potrzebuje jednak regularnej pielęgnacji dostosowanej do gatunku i warunków w ogrodzie.

Podlewanie młodych drzew

Najważniejszy okres przypada na pierwsze sezony po posadzeniu. Młode drzewa mają ograniczony system korzeniowy i są bardziej wrażliwe na przesuszenie. Podlewamy je rzadziej, lecz obficie, tak aby woda dotarła głębiej do strefy korzeniowej.

Częste, powierzchowne zraszanie ziemi jest mniej skuteczne niż spokojne, głębokie nawodnienie. W czasie długotrwałej suszy szczególnej uwagi wymagają klony palmowe, buki oraz drzewa sadzone w lekkiej, szybko przesychającej glebie.

Ściółkowanie wokół pnia

Ściółka ogranicza parowanie wody, hamuje rozwój chwastów, chroni korzenie przed nagrzewaniem i wspiera stopniową poprawę struktury gleby. Najlepiej pozostawić wokół młodego drzewa wolny od trawnika krąg ściółki.

Kora sosnowa sprawdza się przy roślinach preferujących bardziej kwaśne podłoże, jednak należy uwzględnić wymagania konkretnej odmiany. Kompost, przekompostowane zrębki i liście również mogą być wartościowym materiałem ściółkującym, jeśli są zdrowe i odpowiednio rozłożone.

Nawożenie bez przenawożenia

Nawożenie powinno wynikać ze stanu gleby, kondycji rośliny i wymagań gatunkowych. Nadmiar nawozów azotowych może pobudzać intensywny, miękki wzrost pędów, nie zawsze korzystny dla zdrowia i zimowania drzewa.

W większości przydomowych ogrodów dobrym punktem wyjścia jest coroczne wzbogacanie powierzchni ziemi dojrzałym kompostem. Przy widocznych problemach ze wzrostem warto najpierw ocenić wilgotność podłoża, odczyn, dostęp światła, stan korzeni oraz ewentualne oznaki chorób i szkodników, zamiast automatycznie sięgać po silne nawozy.

Cięcie i formowanie korony

Zakres cięcia zależy od gatunku. Klony, buki i dęby nie powinny być mocno oraz przypadkowo formowane. Usuwamy przede wszystkim gałęzie uszkodzone, chore, martwe, ocierające się o siebie albo wyraźnie zaburzające konstrukcję korony.

Klon palmowy wymaga szczególnie ostrożnego podejścia. Jego naturalny pokrój jest dużą wartością dekoracyjną, dlatego zamiast intensywnego cięcia lepiej ograniczyć się do korekty pojedynczych pędów. Śliwy ozdobne również należy ciąć rozważnie, z uwzględnieniem okresu właściwego dla drzew pestkowych i ryzyka chorób.

Najlepiej planować cięcie tak, aby zachować naturalną sylwetkę drzewa, a nie zmieniać go w przypadkowo przyciętą bryłę.

Dlaczego drzewo z bordowymi liśćmi zielenieje?

Zmiana barwy liści nie zawsze wskazuje na problem. U części odmian intensywna purpura jest najsilniejsza wiosną, później natomiast liście mogą przyjmować bardziej zielonkawy, oliwkowy lub brązowawy ton. Jest to cecha zależna od genetyki odmiany, pogody i stanowiska.

Najczęstsze przyczyny osłabienia bordowego wybarwienia to:

• zbyt mała ilość światła;
• sadzenie w cieniu większych drzew albo budynków;
• nadmierne nawożenie azotem;
• cechy konkretnej odmiany;
• różnice między młodymi i starszymi liśćmi;
• stres wodny podczas suszy;
• nieodpowiednia gleba;
• zakup siewki zamiast rozmnażanej wegetatywnie odmiany ozdobnej.

Rośliny o żółtych albo bordowych liściach zwykle potrzebują stałego nasłonecznienia, aby zachować najlepszy kolor. W cieniu zwiększają udział chlorofilu, dlatego ich liście stają się wyraźnie bardziej zielone.

Jeśli sadzonka od początku była opisana jako konkretna odmiana, ale po kilku sezonach trwale i całkowicie zielenieje, warto sprawdzić, czy z podkładki nie wybijają silne zielone pędy. Dotyczy to zwłaszcza roślin szczepionych. Pędy wyrastające poniżej miejsca szczepienia należy zwykle usuwać, ponieważ mogą zdominować szlachetną część rośliny.

Z czym łączyć bordowe drzewo w ogrodzie?

Bordowe liście są bardzo wyraziste, dlatego najlepiej działają jako przemyślany akcent. Zbyt wiele roślin o czerwonych, purpurowych i brunatnych liściach zgromadzonych w jednym miejscu może sprawić, że ogród stanie się ciężki wizualnie i straci głębię.

Najlepsze zestawienia tworzymy na zasadzie kontrastu kolorów, faktur i pokrojów.

Bordowe drzewo i jasna elewacja

Drzewo o ciemnych liściach pięknie podkreśla białą, kremową, beżową, piaskową oraz jasnoszarą elewację. Taki kontrast jest czytelny zarówno w nowoczesnych domach o prostej bryle, jak i w klasycznej architekturze z jasnym tynkiem.

Przy grafitowych ścianach lub ciemnym ogrodzeniu trzeba zachować ostrożność. Purpurowa korona może zlewać się z tłem, szczególnie po zmroku i w pochmurne dni. W takim miejscu warto dołączyć rośliny o jasnych kwiatach, srebrzystych liściach albo jasnozielonym ulistnieniu.

Rośliny pasujące do bordowych liści

Dobrym towarzystwem dla drzew o purpurowych liściach są:

• hortensje bukietowe o białych, kremowych lub różowiejących kwiatostanach;
• trawy ozdobne, zwłaszcza miskanty, rozplenice i turzyce;
• lawenda, kocimiętka, szałwia omszona oraz perowskia;
• funkie o niebieskawych, limonkowych lub biało obrzeżonych liściach;
• żurawki o srebrzystych, jasnozielonych albo bursztynowych liściach;
• berberysy o żółtych liściach, stosowane oszczędnie jako kontrast;
• tawuły o jasnych kwiatach;
• białe róże rabatowe;
• jałowce i świerki o niebieskawym odcieniu igieł;
• rośliny cebulowe kwitnące wiosną, takie jak tulipany, narcyzy i czosnki ozdobne.

Kompozycja przy tarasie

Przy tarasie dobrze sprawdzi się klon palmowy o bordowych, mocno powcinanych liściach. Możemy otoczyć go niskimi trawami ozdobnymi, jasnymi żurawkami, hortensjami bukietowymi oraz roślinami o niebieskich kwiatach. Taka rabata wygląda atrakcyjnie od wiosny do późnej jesieni, a jednocześnie nie wymaga nadmiaru kolorów.

W większym ogrodzie centralnym punktem może być buk purpurowy albo klon ‘Royal Red’. Pod ich koroną warto zastosować rośliny tolerujące półcień, na przykład funkie, paprocie, brunery, epimedia lub bluszcz. Należy jednak pamiętać, że wraz z rozwojem drzewa konkurencja o wodę i składniki pokarmowe pod koroną będzie coraz większa.

Jak wybrać odpowiednią odmianę?

Przed zakupem warto odpowiedzieć sobie na kilka praktycznych pytań: jak duży jest ogród, ile słońca dociera do planowanego miejsca, czy drzewo ma dawać cień, czy ma być przede wszystkim dekoracyjne oraz ile czasu możemy przeznaczyć na podlewanie i pielęgnację.

Jeżeli potrzebujemy dużego, trwałego drzewa o szlachetnym wyglądzie, dobrym wyborem będzie buk purpurowy. Na dużą, słoneczną działkę można także rozważyć klon ‘Royal Red’ albo dąb bezszypułkowy ‘Purpurea’. W przypadku standardowego ogrodu przy domu praktyczniejsze mogą być śliwy ozdobne oraz węższy klon ‘Crimson Sentry’. Do niewielkiego ogrodu, przy tarasie lub na reprezentacyjną rabatę najlepiej pasuje klon palmowy o purpurowych liściach.

Warto kupować sadzonki w sprawdzonych szkółkach, z czytelną nazwą botaniczną i odmianową. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której zamiast oczekiwanego drzewa o bordowych liściach otrzymujemy roślinę o niepewnej sile wzrostu, pokroju i kolorze.

Purpurowy akcent, który buduje ogród na lata

Drzewo z bordowymi liśćmi może być najważniejszą rośliną na działce – tworzyć tło dla tarasu, podkreślać wejście do domu, osłaniać wypoczynek przed wzrokiem sąsiadów albo nadać ogrodowi elegancki, dopracowany charakter. Najlepszy efekt osiągniemy, gdy wybierzemy odmianę proporcjonalną do przestrzeni, zapewnimy jej właściwe stanowisko i pozostawimy miejsce na naturalny rozwój korony.

Purpurowy buk, bordowolistny klon, śliwa ‘Nigra’, smukły ‘Crimson Sentry’ czy subtelny klon palmowy mogą pełnić zupełnie różne funkcje, ale wszystkie wprowadzają do ogrodu głębię koloru, wyraźny kontrast oraz dekoracyjność utrzymującą się przez cały sezon.